บันทึกอนุทินครั้งที่ 3
อาจารย์ จินตนา สุขสำราญ
อาจารย์ได้ตรวจงานที่สั่งไว้ให้ไปทำป๊อปอัพเปิดปากไว้แล้วอาจารย์ให้เลือกระหว่างให้ตรวจงานเลยหรือให้อาจารย์คอมเมนต์และก็นำมาฉายบนโปรเจคเตอร์ให้เพื่อนดูแล้วให้คำแนะนำการแก้ไขและควรเพิ่มเติมตรงไหนบ้าง
 |
| ป๊อปอัพเปิดปาก |
กลุ่มของฉันโดนแนะนำเรื่องการเขียนตัวหนังสือไม่พอดีมันใหญ่เกิน ต้องดูลักษณะให้เหมาะสมจะได้พอดีกับเล่มจะได้ดูดีถ้าตัวหนังสือสวยจะดีมาก
ก่อนจะท้ายชั่วโมงอาจารย์ได้ให้ไปห้องสมุดให้ไปหาหนังสือนิทานคนละหนึ่งเรื่อง ให้เขียนองค์ประกอบของหนังสือ และ เพราะอะไรถึงถึงเลือกหนังสือเล่มนี้
 |
การเข้าห้องสมุดต้องใช้บัตรนักศึกษาเพื่อที่จะเข้าไป ค้นคว้าหาข้อมูล
และห้ามนำอาหารเครื่องดื่มเข้าไปเด็ดขาดที่สำคัญห้ามส่งเสียงดัง
|
 |
| บรรยากาศที่ห้องสมุด |
 |
รูปภาพประกอบของหนังสือนิทานเล่มนี้
|
องค์ประกอบของหนังสือนิทาน
องค์ประกอบของหนังสือนิทาน มีดังนี้
1.หน้าปกหนังสือ ชื่อเรื่อง เป็นสิ่งชักจูงให้คนซื้อหนังสือด้วยลักษณะการออกแบบปกจึงเน้นในเรื่องของความสวยงาม ขณะเดียวกันก็พยายามสื่อความหมายของเนื้อหาภายในเล่มหนังสือด้วย เพื่อดึงดูดความสนใจของผู้อ่าน ให้คนเลือกซื้อหนังสือนั้น
2.ปกใน ให้รายละเอียดเกี่ยวกับหนังสือเช่นเดียวกับปก ประกอบด้วยข้อความระบุชื่อหนังสือ ชื่อผู้แต่ง ชื่อผู้พิมพ์ ทำให้อ่านได้รายละเอียดเหล่านี้ในกรณีที่ปกหน้าฉีกขาดหรือหากห้องสมุดนำหนังสือไปทำปกใหม่ให้แข็งแรงขึ้น
3.ปกหลัง หน้าสุดท้ายของหนังสือ มักใช้กระดาษชนิดเดียวกันกับปกหนังสือ อาจมีสีสันภาพ และคำโปรยเพิ่มความสนใจด้วยอีกก็ได้
4.โครงเรื่อง การลำดับเหตุการณ์ในเรื่อง เหตุการณ์เหล่านั้นต้องมีความต่อเนื่องรวมถึงบทบาททั้งหมดของตัวละครที่แสดงออกในเรื่อง เราเข้าใจบทบาทของตัวละครได้ ด้วยคำพูดครรลองความคิดของตัวละครนั้นๆ
5.เนื้อหา อธิบายรายละเอียดของเรื่อง ใช้คำคล้องจองสั้นๆ ได้รู้จักสัตว์ชนิดต่างๆ รู้จักคำอุทานในภาษาไทย
6.ตัวละคร คือบุคคลที่ผู้แต่งสมมุติขึ้นมาเพื่อให้กระทำพฤติกรรมในเรื่อง คือ ผู้มีบทบาทในเรื่อง หรือเป็นผู้ทำให้เรื่องเคลื่อนไหวดำเนินไปสู่จุดหมายปลายทาง ตัวละครตามนัยดังกล่าวนี้มิได้หมายถึงมนุษย์เท่านั้น หากแต่รวมถึงพวกพืช สัตว์ และสิ่งของด้วย
 |
หนังสือนิทานเรื่อง เอ๊! หางของใคร
เรื่องและรูป อาจารย์เกริก ยุ้นพันธ์
ศิลปกรรม นิศารัตน์ นามสนธิ
|
ทำไมดิฉันถึงเลือกหนังสืออนิทาน "เอ๊! ห่างของใคร"ก็เพราะว่าเป็นหนังสือนิทานใช้คำคล้องจองสั้นๆนอกจากจะแนะนำให้เด็กๆ ได้รู้จักกับสัตว์ชนิดต่างๆ แล้วยังแนะนำให้รู้จักกับเสียงอุทานต่างๆ ที่แทรกเข้ามาในเนื้อเรื่องด้วย เช่น อ๊ะ! อุ๊ย! อ้าว! และยังได้รู้จักการเปรียบเทียบขนาดภาพประกอบน่ารัก สีสันสะอาดตา มีรายละเอียดชวนให้เด็กๆ สังเกต เช่นลายกระโปรงเด็กผู้หญิง ซึ่งเปลี่ยนไปในแต่ละหน้า
จากการที่อ่านนิทานเรื่องนี้แล้วก็้สรุปไดว่า ทำให้เด็กรู้จักสังเกต ความแตกต่างของสัตวืต่างๆโดยดูจาก"หาง"ที่มีลักษณะแตกต่างกันไป ทำให้เด็กเกิดความสนใจใคร่รู้ เกิดคำถาม อยากค้นหาคำตอบซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของกระบวนการเรียนรู้มีเนื้อหาที่สั้นและไม่ซับซ้อน มีสีสันที่ดึงดูดความสนใจ และสามารถให้เด็กได้มีส่วนร่วมในการคิด มีจินตนาการว่าในนิทานเรื่องนี้กำลังถามหาหางของใคร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น